Ja… wysadzam w powietrze wszystkie systemy po kolei. Nie dlatego, że z nimi walczę, bo nie walczę. Dlatego, że z nich wyrastam, że je przerastam i przebijam sufit, który wcześniej zaakceptowałam lub sama ustanowiłam. Za każdym razem.

Kiedy słyszę wołanie, zostawiam wszystko, co zbudowałam, zakupiłam, w co zainwestowałam lata wcześniejszego życia. Wołanie Boga we mnie, głosu mojej duszy, mojego serca (nazwij jak chcesz) jest bezkompromisowe. Zostawiam wszystko za sobą i jako wolny człowiek, z jedną walizką, wyruszam w świat. Zamieszkuję w nowym kraju, na nowej ziemi, gdzie jej energia rezonuje z moją (obecnie jest to kryształowe wybrzeże południowo-wschodniej Hiszpanii).

Ufam bezgranicznie. Nie potrzebuję już niczego dla siebie, bo w każdym obszarze JESTEM zaopiekowana obfitością wszystkiego, o czym mogłabym tylko zamarzyć. Świat, na którym żyję, jest niewyczerpany w swoim bogactwie obfitości wszystkiego, więc czego mogłoby mi kiedykolwiek zabraknąć?? Marzę zatem o globalnych projektach, które już realizuję. Odważnie, zuchwale, z tunelową koncentracją całej Boskiej Mocy we mnie, tańcząc przy tym lekko i dobrze się bawiąc.

Jestem bezcennym darem dla siebie i świata. Mieszczę w sobie zarówno brak, jak i obfitość, niepewność i odwagę, energię i jej manifestację w materii. Mieszam uważność z wybrzmiewaniem, dodając objęcie czułością i miłością, trzymając łagodnie i stanowczo, posypując to wszystko szczyptą humoru, przyjemności, luksusu i dobrego smaku. Zostawiam na noc w garze wolności, by dojrzało i wypełniło się…

Jestem Kobietą Mocy. Nie pracuję dla systemu. Tworzę własny system. Zaledwie kiwnięciem palcem uruchamiam potężne fale energii, które porządkują rzeczywistość pełną chaosu i tworzą nowe struktury.

Przyciągam wspaniałe.

Kreuję nieprawdopodobne – osadzone głęboko w Ziemi.

Jestem córką Matki Ziemi i Ojca Wszechświata.

Służę Bogu w sobie, Bogu w Tobie i Bogu w kamieniu.